Kategoria: blog

Koty, te niezwykle kochane pupile, które zdobywają nasze serca swoim wdziękiem, potrzebują odpowiedniej opieki, by być zdrowymi i szczęśliwymi. Jednym z kluczowych aspektów opieki nad kotem jest dbałość o jego prawidłową wagę. Waga kota, podobnie jak u ludzi, może wskazywać na stan jego zdrowia. Zarówno nadwaga, jak i niedowaga, mogą być źródłem wielu problemów zdrowotnych. 

Dowiedz się, ile powinien ważyć kot, jakie są oznaki nadwagi i niedowagi, jak rozpoznać otyłość u kota oraz jakie znaczenie ma wyczucie żeber podczas głaskania naszego kociego przyjaciela. Niezależnie od tego, czy Twój kot to gigantyczny maine coon czy skromny koci dachowiec, ważne jest, by miał prawidłową wagę, która gwarantuje mu zdrowie i długie życie.

Ile waży nowo narodzone kocię?

Nowo narodzone kocięta to maleńkie, kruche istoty, które potrzebują szczególnej troski. Średnia waga kociąt tuż po urodzeniu zależy od wielu czynników, w tym od ilości mleka dostarczanego przez matkę, jakości pożywienia przyjmowanego w czasie ciąży, wielkości miotu oraz rasy kota. Wiele kociąt waży około 100 gramów, choć kocięta z dużego miotu mogą być nieco lżejsze. Warto zwrócić szczególną uwagę na jego masę, ponieważ jest to ważny wskaźnik zdrowia i dobrego samopoczucia małego kota.

Ile waży dorosły kot?

Nie każdy dorosły kot będzie miał tę samą idealną wagę. Wiele zależy od rasy, płci oraz indywidualnych predyspozycji danego zwierzaka. Na przykład, kocię rasy maine coon będzie przybierać na wadze inaczej niż koci dachowiec czy kot europejski. Ważne jest, by obserwować apetyt naszego pupila, kontrolować jakość podawanej karmy oraz regularnie sprawdzać jego wagę.

Przyjmijmy jednak wartości statystyczne. Jaka jest prawidłowa waga kota domowego? Dorosły kot domowy, zwłaszcza kota europejskiego krótkowłosego, ma średnią wagę od 3 do 5 kg w przypadku dorosłych osobników. Koty rasowe, takie jak kot brytyjski, mogą ważyć nieco więcej. Budowa ciała, wiek, płeć i stan zdrowia również wpływają na to, ile kot waży.

Prawidłowa waga kota a wiek

Poniższa tabela przedstawia przykładową wagę kota w zależności od wieku:

• Nowo narodzone kocię: około 100 gramów
• Kocię w wieku 1 tygodnia: około 200 gramów
• Kocię w wieku 3 tygodni: około 300-400 gramów
• Kocię w wieku 2 miesięcy: 1-1,5 kg
• Dorosły kot: 3-5 kg (może się różnić w zależności od rasy)

Jak kontrolować przyrost wagi u kota?

Kontrolowanie tego, jaka jest waga kota na każdym etapie jego życia jest ważna dla jego zdrowia. Średni przyrost masy kociaka to około 10-100 gramów na tydzień, chociaż warto zwrócić szczególną uwagę na jego masę w pierwszych tygodniach życia. Sklep zoologiczny oferuje specjalne wagi dla zwierząt domowych, które pomogą kontrolować masę ciała kota.

Pamiętajmy też, że kocięta z dużego miotu mogą przybierają na wadze szybciej niż ich rodzeństwo, zwłaszcza jeśli są dokarmiane. Przyrost wagi powinien być równomierny i stały. A jeśli nie wiesz, ile powinien ważyć Twój kot na danym etapie, możesz skonsultować to z weterynarzem.

Co zrobić, gdy kot ma nadwagę lub niedowagę?

Wzrost wagi jest jednym z najważniejszych wskaźników zdrowia kota. Jeśli zauważysz, że Twój kot przybiera na wadze w sposób niepokojący, lub wręcz przeciwnie – chudnie, warto skonsultować się z weterynarzem, który potwierdzi, czy waga kota jest prawidłowa na danym etapie.

Kot z nadwagą jest bardziej narażony na różne choroby, takie jak cukrzyca czy problemy z sercem. Aby zapewnić swojemu kotu długie życie, warto dbać o jego prawidłową masę ciała. W przypadku kotów po sterylizacji warto zwrócić szczególną uwagę na ilość podawanej karmy, ponieważ mają one tendencję do przybierania na wadze.

W przypadku niedowagi, warto dowiedzieć się, czy nasz pupil dostaje odpowiednią ilość pożywienia. Możliwe jest też, że kot ma problemy zdrowotne, które wpływają na jego apetyt lub przyswajanie składników odżywczych.

W obu przypadkach kluczem jest konsultacja z weterynarzem, odpowiednia dieta oraz regularne kontrolowanie wagi kota, by zapewnić mu zdrowe i długie życie.

Temat najdłużej żyjącego psa fascynuje zarówno miłośników zwierząt, jak i badaczy życia. Od wieków psy towarzyszą ludziom, oferując nie tylko wierność, ale także niezwykłe historie długowieczności. W tym artykule przyjrzymy się rekordom długowieczności psów i dowiemy się, ile lat może osiągnąć najstarszy żyjący pies na świecie. Co kryje się za ich długim życiem i jakie czynniki wpływają na ich zdrowie i długowieczność? To wszystko odkryjemy w dalszej części tego tekstu.

Najstarszy pies na świecie

Przez długi czas jednym z najstarszych psów świata był Bluey, australijski pies pasterski. Ten niesamowity pies rasy australian cattle dog dożył aż 29 lat i 5 miesięcy, co było swoistym, niezwykle imponującym rekordem. Został on jednak pobity w 2023 roku przez psa o imieniu Bobi. Był to portugalski pies stróżujący, którego właścicielem był Leonel. Bobi figuruje w Księdze Rekordów Guinnessa jako najstarszy pies na świecie. Jako jedyny przekroczył granicę 30 lat życia. Genetyczny potencjał długowieczności jest fascynujący, jednak warto zaznaczyć, że nie wszystkie rasy mają takie szczęście.

Średnia długość życia z podziałem na rasy

Życie psa jest niezwykle wartościowe dla każdego właściciela. Cieszymy się, gdy nasz pupil dożywa sędziwego wieku, a długość życia psa może być zróżnicowana w zależności od rasy. W księdze rekordów Guinnessa znajduje się wiele przykładów najstarszych psów na świecie, których długowieczność budzi podziw. Zobaczmy, jak to wygląda na przykładach konkretnych ras.

Długość życia psa rasy chihuahua

Długość życia psa rasy chihuahua jest zazwyczaj dłuższa niż u niektórych innych ras, ze względu na ich mały rozmiar i względnie dobre zdrowie. Chihuahua to jedna z najmniejszych ras psów na świecie, co może wpływać na ich długość życia. Oto kilka kluczowych czynników wpływających na długość życia tych małych psów. Chihuahua, małe i delikatne psy, często dożywają około 15 lat. Genetyka odgrywa kluczową rolę w długości życia każdego psa, a chihuahua, jeśli pochodzą z linii hodowlanej, mogą mieć korzystne cechy genetyczne wpływające na długość ich życia.

Średnia długość życia psa większego – owczarek, terrier

Większe rasy, takie jak owczarek czy terrier, mogą żyć średnio od 10 do 13 lat. Długość życia psa jest kształtowana przez czynniki takie jak genetyka, środowisko, dieta i opieka weterynaryjna. Długość życia psa w zależności od zapewnionych mu warunków może rosnąć – długowieczność jest możliwa!

Kundelki żyją dłużej!

Niemniej jednak, niektóre rasy są bardziej skłonne do długowieczności niż inne. Bluey nie był jedynym przykładem. Inne rasy, takie jak kundelek, również mogą dożywać późnej starości. Warto podkreślić, że utrzymanie dobrego zdrowia psa, niezależnie od jego rasy, jest kluczowe dla zapewnienia mu długiego i szczęśliwego życia.

10 ras psów, które żyją najdłużej – zestawienie ras

• Chihuahua – chihuahua to jedna z ras psów, które żyją najdłużej na świecie. Średnia długość życia psa tej rasy wynosi od 14 do 17 lat.
• Owczarek – owczarki, takie jak owczarek niemiecki, również mogą żyć długo. Długość życia psa rasy owczarek wynosi od 10 do 14 lat.
• Shih Tzu – shih tzu to małe psy o długiej sierści, które żyją przez około 10 do 16 lat.
• Pies pasterski – psy pasterskie, takie jak border collie, zustralian shepherd czy pies pasterski szkocki, często żyją od 12 do 15 lat.
• Terrier – niektóre terriery, jak jack russell terrier, mogą żyć do 13-16 lat.
• Kundelek – kundelki, czyli psy mieszańce, mogą żyć od 10 do 15 lat, ale to zależy od konkretnego gatunku.
• Berniński pies pasterski – psy pasterskie mają przeciętną długość życia wynoszącą od 7 do 10 lat.

Które rasy psów żyją najkrócej?

Długość życia może znacząco różnić się w zależności od rasy (chihuahua, owczarek, shih tzu, pies pasterski, jack russel terrier, dog), jednak ogólnie rzecz biorąc, istnieje kilka ras, które są znane z tego, że żyją krócej niż inne. Przyczyny krótszej długości życia mogą obejmować skłonność do pewnych dziedzicznych chorób, problemy zdrowotne związane z morfologią rasy oraz czynniki genetyczne. Poniżej znajduje się lista kilku ras psów, które są często uważane za te, które żyją najkrócej:

1. Duże rasy – długość życia takich odmian jak dog niemiecki, owczarek belgijski, mastif tybetański czy dog kanaryjskiego, może być krótsza. Duże psy są bardziej narażone na problemy związane z układem sercowo-naczyniowym oraz choroby stawów.
   
2. Psy rasowe, które są intensywnie hodowane w celu uzyskania określonych cech fizycznych, mogą być bardziej podatne na różnego rodzaju problemy zdrowotne. Przykłady to Mops, Buldog francuski i Buldog angielski, które mogą mieć skróconą budowę czaszki, co może prowadzić do problemów z oddychaniem.
   
3. Rasy psów bojowych – niektóre rasy, które były wykorzystywane do walk, takie jak amstaffy czy pitbulle, mogą mieć krótszą średnią długość życia z powodu tendencji do agresji wobec innych psów i ewentualnych kontuzji.
   

Warto jednak pamiętać, że każdy pies jest wyjątkowy. Jeśli chcesz, aby pies żył jak najdłużej zadbaj o jego potrzeby. Długo żyją psy, które pochodzą z zaufanych, dobrych hodowli, mają zdrowych rodziców, troskliwego opiekuna 

Od czego zależy długość życia psa? Nie tylko od rasy

Długość życia psa zależy od wielu czynników, nie tylko od jego rasy. Kluczowymi elementami są: genetyka, dieta, opieka weterynaryjna, poziom aktywności fizycznej, warunki życia i styl życia, a także dostępność profilaktycznych szczepień i leczenie chorób. Odpowiednia troska i miłość właściciela także odgrywają istotną rolę w zapewnieniu długiego i zdrowego życia dla pupila. Obstawiamy, że to właśnie ona ma duży wpływ na długość życia psa. Zwłaszcza gdy rozpatrujemy nie tylko to, które psy i dlaczego żyją najdłużej, ale też jakie warunki mają zapewnione i czy są szczęśliwe.

Średnia długość życia psa – długowieczność u psów jest możliwa!

Życie psa jest niezwykle wartościowe dla każdego właściciela. Cieszymy się, gdy nasz pupil dożywa sędziwego wieku, a długość życia psa może być zróżnicowana w zależności od rasy. W księdze rekordów Guinnessa znajduje się wiele przykładów najstarszych psów na świecie, których długowieczność budzi podziw. 

Długość życia psa jest zróżnicowana w zależności od rasy – statystycznie chihuahua, owczarek, shih tzu, pies pasterski, terrier żyją dość długo. Jednak ostatecznie decydują o tym inne czynniki, a każdy właściciel może zadbać o to, aby jego psiak cieszył się jak najdłużej zdrowiem i radością z życia. Niezależnie od tego, czy Twój pies jest najstarszym psem na świecie, czy też nie, ważne jest, aby zapewnić mu miłość, opiekę i dobre warunki, aby mógł cieszyć się życiem jako nasz wierny przyjaciel i towarzysz.

Trzeba też dodać, że medycyna, tak samo weterynaria rozwijają się. Zwiększa się nasza świadomość, zaangażowanie w ochronę zwierząt i ich leczenie czy zdrowe żywienie. Dlatego możemy się spodziewać, że długość życia psa będzie się wydłużała. Długowieczność jest możliwa, niewykluczone więc, że za pewien czas padnie kolejny rekord i usłyszymy o tym, ile żyje najdłuższy pies na świecie.

Kastracja to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu jąder u samców. U samic, odpowiednikiem kastracji jest sterylizacja, podczas której usuwa się jajniki lub całą macicę. Gdy myślimy o swoim psie, warto wiedzieć, czym dokładnie są te procedury i jakie mają konsekwencje.

Sterylizacja i kastracja – czemu służą?

Kastracja psów niesie ze sobą szereg korzyści, które przynoszą długotrwałe pozytywne skutki zarówno dla zwierzęcia, jak i dla społeczności:

1. Kontrola nad populacją psów: Jednym z głównych powodów, dla których właściciele decydują się na kastrację swojego pupila, jest chęć przeciwdziałania nadmiernemu rozrodowi i tym samym redukcji liczby porzucanych lub bezdomnych zwierząt.
   
2. Zmniejszenie ryzyka chorób: Kastracja może zmniejszyć ryzyko pewnych chorób związanych z układem rozrodczym. U samców może to obniżyć ryzyko nowotworów jąder, a u suk zapobiec powikłaniom związanym z cieczką oraz chorobom układu rozrodczego.
   
3. Zmiany w psychice i zachowaniu: Kastracja może wpłynąć na zachowanie psa, dokładnie na redukcję agresji oraz inne związane z odczuwaniem przez psa popędu płciowego. Właśnie dlatego kastracja dla uspokojenia psa jest popularnym wyborem wśród właścicieli.
   
4. Kontrola nad niechcianymi miotami: U niekastrowanych samic istnieje ryzyko nieplanowanych ciąż, co może prowadzić do niechcianych miotów. Kastracja eliminuje ten problem.
   

Jednak warto podkreślić, że kastracja nie jest  rozwiązaniem uniwersalnym dla wszystkich problemów behawioralnych. Niektóre zachowania, takie jak lęk czy nadmierna ekscytacja, nie są bezpośrednio związane z hormonami płciowymi i mogą wymagać innych metod leczenia.

Czy wykastrować psa? 

Decyzja o tym, czy wykastrować psa na pewno nie jest łatwa. Jeśli zastanawiasz się, czy wykonać zabieg kastracji lub sterylizacji, pamiętaj o tym, że jest on nieodwracalny. Kwalifikacji psa do zabiegu może dokonać lekarz weterynarii, biorąc pod uwagę jest stan zdrowia, poziom agresji czy pobudzenia. Zazwyczaj jest to rozważane jako remedium na zmniejszenie agresji u psa. Kolejny powodem kastracji jest kontrola procesu rozrodczego i ilości zwierząt danego gatunku. Kastracja jest często wykonywana dla większej kontroli popędu psa i w celu wyciszenia go. Sterylizacja psa zapobiega wielu problemom.

Zabieg sterylizacji i kastracji to dodatkowy koszt. Czy możesz sobie na niego pozwolić? Koszt kastracji zależy od wybranej metody oraz miejsca – zadzwoń do gabinetu weterynaryjnego, aby zapytać, ile kosztuje kastracja.

Na czym polega kastracja? 

Kastracja to medyczny zabieg polegający na usunięciu narządów rozrodczych zwierzęcia i wyeliminowaniu w ten sposób zdolności zwierząt do dalszej reprodukcji. Chociaż termin ten jest często używany w odniesieniu do obu płci, w ścisłym znaczeniu dotyczy głównie samców, podczas gdy odpowiednik dla samic nazywany jest sterylizacją.

Kastracja i sterylizacja są często stosowane w medycynie weterynaryjnej zarówno ze względów zdrowotnych, jak i behawioralnych  Zabieg jest nieodwracalny, dlatego trzeba go dobrze przemyśleć.

Czym różni się kastracja psa od sterylizacji?

Zarówno kastracja, jak i sterylizacja mają na celu unieszkodliwienie zwierzęcia, ale sterylizacja polega na przecięciu lub związaniu jajowodów u suk bez usuwania jajników. W przeciwieństwie do kastracji nie ingeruje w gospodarkę hormonalną organizmu psa. W rezultacie suka po kastracji zostaje bezpłodna, ale w przeciwieństwie do kastracji nie wpływa to na równowagę hormonalną jej organizmu.

Dla samców, kastracja polega na usunięciu jąder, które są głównym źródłem testosteronu – męskiego hormonu płciowego. Powodem kastracji jest chęć zmniejszenia poziomu testosteronu w organizmie, co ma szereg skutków na zachowanie i zdrowie zwierzęcia.

Czym różni się kastracja chirurgiczna od kastracji chemicznej?

Oprócz kastracji chirurgicznej jest też opcja kastracji chemicznej, która polega na podaniu specjalnych środków, które powodują tymczasową niepłodność. Kastracja chemiczna to alternatywa dla kastracji chirurgicznej. Polega na podawaniu psu środków chemicznych, które tymczasowo hamują funkcjonowanie narządów rozrodczych. Kastracja chemiczna to koszt, który jest zazwyczaj niższy niż tradycyjna operacja, ale efekt nie jest trwały.

Jak przygotować psa do kastracji?

Kastracja to zabieg chirurgiczny, który może przynieść wiele korzyści dla zdrowia i zachowania twojego psa. Aby jednak zapewnić jego bezpieczeństwo i skuteczność zabiegu, ważne jest odpowiednie przygotowanie psa do kastracji. Oto kilka kluczowych kroków, które warto uwzględnić:

1. Konsultacja weterynaryjna: Przed kastracją psa warto skonsultować się z weterynarzem. Lekarz oceni zdrowie psa i zdecyduje, czy pies jest odpowiednim kandydatem do zabiegu, czy faktycznie przyczyni się on do poprawy samopoczucia i zdrowia Twojego psa.
2. Pies na czczo: Przed wykonaniem zabiegu, pies powinien być na czczo przez około 8-12 godzin. Brak jedzenia w żołądku zmniejsza ryzyko powikłań związanych ze znieczuleniem.
3. Ograniczenie aktywności fizycznej: Dzień tym, jak zamierzasz poddać psa kastracji upewnij się, że pies nie męczył się fizycznie. Spokój i odpoczynek przed kastracją mogą przyczynić się do szybszego powrotu do zdrowia po zabiegu.
4. Przygotowanie miejsca w domu: Po zabiegu pies będzie potrzebował spokojnego miejsca do odpoczynku. Warto przygotować miękkie legowisko w cichym kącie domu.
5. Kastracja chemiczna czy chirurgiczna: Zastanów się, czy wybrać kastrację chemiczną czy chirurgiczną. Kastracja chemiczna jest mniej inwazyjna, ale nie daje trwałego efektu.
6. Koszty: Upewnij się, ile kosztuje kastracja psa w wybranej klinice i czy jesteś gotowy ponieść te koszty.
7. Rozważenie alternatywy – sterylizacja: Czym różni się kastracja psa od sterylizacji? Kastracja eliminuje zdolność reprodukcyjną psa, podczas gdy sterylizacja polega na usunięciu narządów rozrodczych bez ingerowania w gospodarkę hormonalną. Warto wiedzieć, która opcja jest najlepsza dla twojego pupila.
8. Poinformuj się, jak wygląda zabieg kastracji: Im lepiej będziesz wiedział, czym polega kastracja psa, tym łatwiej będzie ci przygotować się i wspierać swojego pupila w trakcie rekonwalescencji.

Przygotowanie psa do zabiegu kastracji jest kluczem do zapewnienia jego bezpieczeństwa i dobrostanu. Dzięki ścisłemu przestrzeganiu powyższych wskazówek możesz pomóc swojemu czworonogowi w łatwiejszym przejściu przez ten proces.

Ile trwa kastracja?

Sam zabieg trwa od 20 do 60 minut, choć ostatecznie zależy to od wielkości psa, płci, wybranej metody i sprawności weterynarza. Do tego trzeba doliczyć czas na przygotowanie zwierzęcia do zabiegu oraz wybudzenie go, gdy zabieg kastracji psa dobiegnie końca. 

Koszt kastracji

Kastracja psa cena jest zmienna i zależy od wielu czynników, takich jak wielkość psa, wiek, lokalizacja kliniki weterynaryjnej czy wybór między kastracją chirurgiczną a chemiczną. Zazwyczaj w cennikach można znaleźć widełki cen, które wahają się od 130 do nawet 200 zł. Ostatecznie o tym, ile będzie Cię kosztować sterylizacja psa poinformuje lekarz. Będzie to zależało głównie od masy ciała każdego psa.

Opieka nad psem po kastracji

Dzień po zabiegu pies może czuć się nieco osłabiony i potrzebować więcej odpoczynku. Ważne jest dbanie o ranę, by nie doszło do infekcji oraz regularne kontrolowanie szwów. Kastracja u psów powoduje przejściowe osłabienie, dlatego w okresie rekonwalescencji warto szczególnie zadbać o zbilansowaną dietę. Zabieg ten ma wpływ na zachowanie czworonoga – pies staje się całkowicie bezpłodny, zmniejsza się jego popęd płciowy. To wszystko może wymagać od właściciela cierpliwości i zrozumienia. Na pewno warto skontrolować proces gojenia rany u weterynarza, a także – jeśli coś Cię niepokoi – zmiany w psychice psa u behawiorysty.

Kastracja i sterylizacja czworonożnych przyjaciół

Wiedza na temat kastracji i sterylizacji jest ważna dla każdego właściciela psa. Jeśli zastanawiasz się nad tym zabiegiem dla swojego psa, warto wiedzieć wszystko na jego temat i konsultować się z weterynarzem.

Każdy miłośnik psów docenia momenty, gdy jego pupil przychodzi, by się przytulić. Czy jednak zawsze jest to wyraz radosnego nastroju psa? Czasem gesty, takie jak oblizywanie się czy machanie ogonem, mogą mieć inne znaczenie, niż byśmy chcieli. Czy Twój pies jest szczęśliwy, gdy się przytula, czy może jest to oznaka stresu? Jak interpretować różne zachowania naszych czworonogów i jak reagować, gdy psiak okazuje nam uczucia? Zapraszamy do artykułu, w którym dowiesz się więcej o tym, jak głaskać i przytulać swojego psa w odpowiedni sposób, by budować z nim silną więź.

Dlaczego pies cały czas się przytula?

Obserwując zwierzaka możemy zauważyć sygnały mowy ciała, które pozwalają nam lepiej rozumieć jego uczucia. Pies przytulanie traktuje jako formę komunikacji i wyrażania swoich uczuć. Oto kilka powodów, dla których pies może często się przytulać:

• Miłość i przywiązanie: Kiedy pies kładzie głowę na Twoich kolanach czy liże właściciela, często jest to oznaką miłości. Pies okazuje miłość i przywiązanie do swojego opiekuna. Często przytulanie jest wyrazem wdzięczności, miłości i komfortu.
• Pocieszenie: Psy są w stanie odczuwać różne emocje, w tym lęk i niepewność. Przytulanie może być dla nich formą pocieszenia i poszukiwania wsparcia.
• Komfort cieplny: Zwłaszcza mniejsze psy lubią ciepło ludzkiego ciała. Mogą się przytulać dla komfortu termicznego.
• Szukanie uwagi: Jeśli pies nauczył się, że przytulanie przynosi mu uwagę, pochwały czy smakołyki, może to robić częściej, by skupić na sobie uwagę właściciela.
• Odczuwanie stresu: Niektóre psy mogą szukać bliskości, gdy są zestresowane. Przytulanie daje im poczucie bezpieczeństwa.
• Instynkt: W stadzie wilków, z których wywodzą się psy, fizyczna bliskość wzmacnia więzi społeczne i pomaga w budowaniu hierarchii.
• Zachęta do zabawy: Przytulenie może być również zaproszeniem do zabawy. Psy często dotykają się nawzajem pyszczkiem czy łapami, by rozpocząć wspólną zabawę.

Psi sposób na to, aby powiedzieć “kocham Cię”!

Pies przytulanie traktuje jako formę komunikacji i wyrażania swoich uczuć. Pies pokazuje swoje szczęście naturalnie: merda ogonem, patrzy w oczy, a niektóre rasy lubią być głaskane po głowie.

Psy próbują komunikować się ze swoimi właścicielami w różny sposób, m.in poprzez wspólną zabawę czy nawiązywanie kontaktu wzrokowego. Jest to forma zwrócenia na siebie uwagi, ale też wyrażenia tęsknoty. Dlatego możemy zaobserwować, w jakich sytuacjach pies wita nas z największą radością, domagając się pieszczot. Tak jest np. po naszym powrocie z pracy. Twój czworonożny przyjaciel często wita Cię wymownym machaniem ogonem, a potem uwielbia się przytulać, co jest jasnym komunikatem psiej miłości. 

Co czuje pies, gdy go przytulamy?

Przytulanie psa nie zawsze wywołuje w nim pozytywne reakcje i jest akceptowane. Z jednej strony zachowanie psa może wskazywać na to, że przytulanie daje mu poczucie bezpieczeństwa i jest dla niego komfortowe. Dla wielu psów, które zostały przyzwyczajone do bliskości z ludźmi, przytulanie jest kojarzone z ciepłem, miłością i bezpieczeństwem. Czują się wtedy kochane i chronione.

Bywa jednak, że pies odczuwa przytulanie jako “atak” na swoją swobodę, wolność i niezależność. Niektóre psy nie są przyzwyczajone do bliskiego kontaktu fizycznego lub mogły mieć negatywne doświadczenia związane z przytulaniem w przeszłości. W takich sytuacjach może pojawić się stres lub lęk u psów – zachowaniem niekomfortowym jest dla nich zbyt duża bliskość.

Czy pies lubi przytulanie?

Warto pamiętać, że nie wszystkie psy lubią to samo. Dlatego ważne jest, by zwracać uwagę na indywidualne potrzeby swojego pupila i umacniać waszą relację poprzez wzajemne zrozumienie. Większość psów lubi przytulanie, a nawet całowanie i chętnie okazuje uczucia swojemu właścicielowi. Pupil na pewno da Ci do zrozumienia, jeśli nie spodoba mu się bliskość. Po czym poznać, że pies nie ma nic przeciwko przytulaniu? Jego ciało jest rozluźnione, pies czuje się swobodnie, sam łaknie kontaktu, wprawia go to w dobry nastrój, wymachuje ogonem, chce się bawić i sam łaknie kontaktu.

Każdy opiekun psa z pewnością przynajmniej raz doświadczył tej ciepłej chwili, kiedy jego pupil postanowił polizać go po twarzy lub rękach. Dla wielu może to być oznaka czułości i przywiązania, ale czy zastanawialiście się kiedyś, dlaczego czworonogi tak często wykorzystują swoją ślinę, by się z nami komunikować? Poprzez lizanie, psiaki wyrażają wiele emocji i intencji. Niejednokrotnie lizanie jest zachowaniem, które ma swoje korzenie w wczesnym dzieciństwie psa. Szczenięta są wylizywane przez swoją matkę – sukę, co nie tylko pomaga im w czyszczeniu, ale również wzmacnia więź w stadzie.

Poznaj język psa – lizanie jako komunikat i wejście w interakcję

Dlaczego pies liże człowieka, a zwłaszcza swojego właściciela? Każdy kto miał psa, doświadczył momentu, gdy pies lizał opiekuna po twarzy, dłoniach czy innych częściach ciała. Lizanie to naturalne zachowanie, które ma wiele znaczeń w świecie psów. Zazwyczaj psy uwielbiają lizanie swojego właściciela po twarzy czy rękach, aby w ten sposób okazać swoją sympatię czy tęsknotę. Jednak lizanie twarzy to także szereg innych ważnych komunikatów. Co oznacza, gdy pupil liże Cię po twarzy? Czy pozwolić mu na to?

Rytuał powitalny

Kiedy pies liże właściciela po twarzy, może to być powitalny rytuał. W dzikiej naturze, psie mamy liżą swoje szczenięta, a te w odpowiedzi liżą się nawzajem. W ludzkim domu, taki gest często oznacza, że pies chce okazać miłość i tęsknotę. Właściciel jest traktowany jako część stada, a lizanie to część psiej mowy ciała.

Zbieranie informacji

Niektóre psy liżą nas po ciele, by zbierać informacje. W psiej ślinie znajduje się narząd Jacobsona, który pozwala psom wyczuwać zapachy. Psy zbierają informacje o naszym zdrowiu, nastroju i tym, co jedliśmy. Może to wydawać się dziwne, ale dla psa jest to zupełnie normalne. Lizanie właściciela po rękach czy twarzy i rękach może być więc próbą zrozumienia, gdzie byliśmy i co robiliśmy.

Zrozumienie otoczenia

Zdarza się, że pies liże podłogę lub ściany, zwłaszcza jeśli zapachy na niej pozostały. Psy poprzez lizanie próbują zrozumieć otoczenie. Z kolei lizanie swojego ciała przez psa, zwłaszcza łap, może wskazywać na ból lub podrażnienie.

Zwrócenie na siebie uwagi

Niekiedy psy liżą, by zwrócić na siebie uwagę. Jeśli pies chce, byś zwrócił na niego uwagę, może zacząć lizać dłonie czy twarz. Wtedy warto zwrócić uwagę na potrzeby psa, czy może chce się bawić, czy jest głodny.

Niektórzy uważają, że lizanie przez psa jest oznaką podporządkowania, inni sądzą, że jest to oznaka pokojowych zamiarach. Prawda jest taka, że każdy pies jest inny i motywacje mogą być różne.

Lizanie na uspokojenie

W świecie psów, lizanie często służy jako mechanizm radzenia sobie w sytuacjach stresowych. Jeśli zauważysz, że Twój pies wykazuje tendencje do lizania siebie lub Ciebie w momentach napięcia, niepokoju lub zdenerwowania, jest to prawdopodobnie sposób na uspokojenie się. Takie lizanie może być odpowiedzią na nadmierny hałas, obecność obcych ludzi czy innych zwierząt, lub nawet nudę. Jest to naturalne zachowanie, które pomaga psu złagodzić stres i poczuć się lepiej. Jednak jeśli staje się ono nadmierne lub obsesyjne, warto skonsultować się z weterynarzem lub behawiorystą zwierzęcym.

Lizanie jako zaproszenie do zabawy

Kiedy pies liże po rękach jest to oznaka, że chce zwrócić na siebie uwagę i zaprosić pana do zabawy. Psy to towarzyskie stworzenia, więc kiedy psy liżą nas po ciele może to oznaczać chęć do psot. 

Lizanie może być nie tylko wyrazem miłości psa

Lizanie to jednak nie tylko oznaka miłości. Często psi opiekunowie zastanawiają się, czy za tym zachowaniem nie kryje się coś więcej, być może kwestie związane z weterynarią, bakteriami czy instynktem. 

Uporczywe lizanie łap przez psa lub lizanie ścian i innych powierzchni może wskazywać na problem zdrowotny. Jeśli pies to robi często, warto zwrócić się do lekarza weterynarii. Może to być związane z bólem, alergią czy lękiem separacyjnym.

A co, jeśli pies liże swoje łapy?

Kiedy pies liże łapy, może to być wyrazem wielu różnych potrzeb czy problemów. Oto kilka powodów, dla których pies mógłby lizać swoje łapy:

1. Czyszczenie: Tak jak koty, psy również liżą się w celu czyszczenia. Okazjonalne lizanie łap jest częścią normalnej pielęgnacji.
2. Ból lub podrażnienie: Jeśli pies uporczywie liże jedną łapę lub konkretny obszar, może to wskazywać na ból lub podrażnienie w tym miejscu. Może to być skutek skaleczenia, obcego ciała (np. ciernia) lub infekcji.
3. Alergie: Psy, podobnie jak ludzie, mogą mieć alergie skórne. Alergeny takie jak pyłki, roztocza, pokarmy czy środki chemiczne mogą powodować swędzenie i podrażnienie skóry, co skłania psa do lizania.
4. Zmiany skórne: Infekcje bakteryjne, grzybicze czy pasożytnicze mogą powodować swędzenie i podrażnienie skóry, prowadząc do lizania.
5. Zachowanie kompulsywne: Nadmierne lizanie łap może być formą kompulsywnego zachowania, które może rozwijać się w odpowiedzi na stres, nudę czy lęk.
6. Suchość skóry: Tak jak ludzie, psy też mogą cierpieć na suchą skórę, zwłaszcza w chłodniejszych miesiącach. Suchość może powodować dyskomfort i prowadzić do lizania.
7. Artyzm: Starsze psy mogą lizać obszary, które są bolesne z powodu zapalenia stawów lub innych schorzeń związanych z wiekiem.

Jeśli zauważysz, że Twój pies często liże swoje łapy, warto obserwować, czy jest to sporadyczne zachowanie, czy też stało się uporczywe i przewlekłe. W przypadku nasilającego się problemu lub jeśli lizanie wiąże się z innymi objawami (takimi jak zaczerwienienie skóry, obrzęk, rany itp.), warto skonsultować się z weterynarzem, aby znaleźć przyczynę i odpowiednie leczenie. Sporadyczne lizanie łap przez psa jest najzupełniej normalne.

Czy ślina naszego psa może wpłynąć na nasze zdrowie? 

Dobrze jest pamiętać o tym, że w psiej ślinie znajdują się substancje, które mogą być szkodliwe dla ludzi, np. bakteria Pasteurella multocida wywołująca pasterelozę. Dlatego niektórzy eksperci radzą, by nie pozwalać psu na lizanie po twarzy. Również warto reagować na lizanie po rękach i po takim epizodzie dokładnie umyć je wodą z mydłem. 

Jak reagować na lizanie psa?

W przypadku, gdy lizanie staje się problemem, można oduczyć psa takiego zachowania. Wystarczy, gdy pies zaczyna lizać, wydać mu prostą komendę, np. “nie” lub odwrócić uwagę zabawką.

Co oznacza lizanie? Psie całusy to forma komunikacji

Lizanie to bogaty język psa, który pozwala na komunikację z właścicielem. Warto obserwować swojego pupila, by zrozumieć, co chce nam przekazać. Jedno jest pewne, dla psa jesteśmy najważniejsi i każdy gest, nawet lizanie, jest wyrazem tej miłości.

Wielu właścicieli czworonogów zastanawia się, co ich psi pupile mogą, a czego nie mogą jeść. Jest to kluczowe pytanie, które decyduje o zdrowiu i samopoczuciu naszego towarzysza. Istnieje wiele produktów, które stanowią zagrożenie dla organizmu psa, prowadząc nawet do poważnego zatrucia u psa lub w skrajnych przypadkach do śmierci. Zobacz, czego nie podawać psu, a co podawać, ale okazjonalnie. Pamiętaj, że zawsze w razie niepewności, warto zasięgnąć porady lekarza weterynarii lub psiego dietetyka. 

Czego nie może jeść pies – 10 zakazanych rzeczy

Psy, te wiernie towarzyszące nam stworzenia, często uważane są za członków rodziny. Chcemy dbać o nie jak najlepiej, ale często nie zdajemy sobie sprawy, że wiele spożywanych przez nas produktów jest szkodliwych, a nawet trujących dla naszych pupili. Zastanawiasz się, czego nie mogą jeść psy? Poniżej prezentujemy listę zakazanych produktów, które mogą okazać się toksyczne dla psów.

1. Czekolada: Czekolada jest na czele listy produktów potencjalnie toksycznych dla psów. Zawiera substancje teobrominę, która jest trująca dla psa. W zależności od ilości spożycia przez psa i rodzaju czekolady, może doprowadzić do śmierci psa. Im ciemniejsza czekolada, tym bardziej jest toksyczna.
   
2. Rodzynki i winogrona: Mimo że psy chętnie zjadają je, nawet mała ilość (10-12 winogron) może być szkodliwa. Mogą powodować niewydolność nerek, a objawami zatrucia są ból brzucha, wymioty i osłabienie.
   
3. Czosnek i cebula: Oba produkty są szkodliwe dla psów, mogą powodować anemię. W przewodzie pokarmowym psa uwalniają toksyczne substancje, które uszkadzają czerwone krwinki.
   
4. Kofeina: Znajdująca się w kawie, herbacie czy niektórych napojach energetycznych, kofeina jest śmiertelna dla psa. Może wywołać u psa przyspieszone tętno, drgawki i wymioty.
   
5. Awokado: Zawiera substancję persin, która jest trująca dla wielu zwierząt, w tym psów. Spożycie przez psa awokado może prowadzić do biegunki i wymiotów. Pies nie może jeść awokado.
   
6. Kości: Szczególnie drobne i ostre kości, takie jak te z drobiu, mogą utknąć w przewodzie pokarmowym psa lub nawet przebić jego jelita i nieodwracalnie uszkodzić układ pokarmowy. Ponadto surowe mięso może zawierać bakterie szkodliwe dla psów. Mięso dla psa powinno się gotować, a jeśli chcesz podać surowe, niech będzie to porcja ze sprawdzonego źródła.
   
7. Produkty mleczne: Psy nie są w stanie przyswajać laktozy tak jak ludzie, co sprawia, że wiele produktów mlecznych jest nieodpowiednie dla psa. W diecie psa niewskazane jest mleko, jogurty, sery. Mogą prowadzić do biegunek i dolegliwości żołądkowych oraz uszkodzenia błon śluzowych.
   
8. Alkohol: Nawet niewielka ilość alkoholu jest trująca dla psa. Może prowadzić do uszkodzenia układu nerwowego, problemów z oddychaniem i w skrajnych przypadkach zatrucia – do śmierci.
   
9. Makadamia: Orzechy makadamia są trujące dla psów. Objawami zatrucia są wymioty, osłabienie, gorączka.
   
10. Ksylitol: Słodzik używany w wielu produktach spożywczych, takich jak gumy do żucia, jest śmiertelny dla psów. Może powodować szybki spadek poziomu cukru we krwi i uszkodzenie wątroby.
    

Choć Twojego psa kusi zapach i smak wielu produktów spożywczych, musisz pamiętać, że nie wszystko, co bezpieczne dla ludzi, jest bezpieczne dla psów. Karmienie psa wyłącznie produktami odpowiednimi dla jego organizmu to klucz do utrzymania jego zdrowia i zapewnienia mu długiego życia. Jeśli podejrzewasz, że pies zjadł coś szkodliwego, skontaktuj się niezwłocznie z weterynarzem. W przypadkach zatrucia czas jest kluczowy, dlatego działaj od razu, jak wystąpią pierwsze objawy.

Czego nie powinien jeść pies? Zachowaj rozwagę

Zachowaj ostrożność i zawsze zastanów się dwa razy, zanim podasz swojemu psu coś ze swojego talerza. Wiesz już, czego nie dawać psu, zapamiętaj tę listę zakazanych produktów i dbaj o bezpieczeństwo swojego pupila. W końcu psy nie powinny jeść wszystkiego, co ludzie, a karmy dla psa, które są tworzone specjalnie dla nich doskonale odpowiadają na wszystkie potrzeby psich organizmów.

Chodzenie na smyczy to jedna z podstawowych umiejętności, które każdy pies powinien opanować. Jednak nauka chodzenia na smyczy, zwłaszcza na luźnej smyczy, to wyzwanie dla wielu właścicieli psów. Zbyt często można zobaczyć obraz psa ciągnącego na smyczy tak mocno, że wydaje się, iż to on prowadzi swojego właściciela na spacer, a nie odwrotnie. Dlaczego tak się dzieje? Jak powinno przebiegać szkolenie psa i nauka chodzenia na luźnej smyczy? Jak interpretować zachowanie psa? Wyjaśniamy!

Chodzenia na smyczy należy uczyć od początku

Często problem zaczyna się już wtedy, gdy pies na smyczy, a dokładniej mówiąc szczeniak, nie jest odpowiednio przeszkolony. Aby zacząć skuteczne szkolenie czworonogi, ważne jest wyposażenie się w odpowiednie akcesoria, takie jak dobrze dopasowane obroża, smycz dla psa czy szelki.

W trakcie nauki chodzenia kluczowe jest również nagradzanie psa przysmakiem lub smakołykiem za prawidłowe zachowanie. To, jak przebiega proces nauki chodzenia, zależy od indywidualnych cech psa i metody szkolenia. Warto uczyć psa od najmłodszego, aby wyrobić w nim dobre nawyki związane z wychodzeniem z domu.

Czy da się nauczyć chodzenia na smyczy dorosłego psa?

Nauczyć szczeniaka chodzić na smyczy to jedno, ale dorosłego psa to wyzwanie. Pies nie chce iść? A może nawet nie daje sobie założyć obroży? Warto nauczyć go chodzenia na smyczy poprzez nagrody i zachęty. Pies uczy się chodzić na smyczy przestanie ciągnąć, gdy zrozumie, że spacer jest przyjemniejszy na luźnej smyczy. Więc, opiekun psa, zastanów się nad metodą nagradzania. Pies będzie czuł się pewniej, jeśli smycz wcale nie jest napięta. Zacząć naukę chodzenia psa na smyczy należy od młodych lat, ale z dorosłymi też jest szansa! W przypadku szczeniąt, ich potrzeby fizjologiczne mogą wpływać na ich zachowanie. Dlatego cierpliwość jest kluczem. 

Od czego zacząć naukę chodzenia psa na smyczy?

Kluczem jest cierpliwość i konsekwencja. Aby nauczyć psa chodzenia na luźnej smyczy, warto zacząć od pierwszych spacerów. Dla szczeniąt, te momenty są kluczowe. Jeśli pies ciągnie smycz, zatrzymaj się i poczekaj, aż pies zrozumie, że przez ciągnięcie smyczy nie ruszycie dalej.

Opiekunowie powinni również nagradzać psa za chodzenie przy nodze. 

Przyzwyczajenie do szelek i obroży

Przyzwyczajenie psa do szelek i obroży wymaga cierpliwości i konsekwencji. Zaczynamy od krótkich sesji, podczas których pies ma na sobie szelki czy obrożę. Nagradzamy go smakołykami i pochwałami. Stopniowo przedłużamy czas, pamiętając o pozytywnych wzmocnieniach. Ważne jest, by proces ten był pozytywnym doświadczeniem dla czworonoga.

Szelki lub obroża powinny być idealnie dobrane dla pas, tylko wtedy będą dla niego komfortowe. Po nałożeniu sprawdźmy, czy nigdzie nie wpijają się w skórę.

Pierwszy spacer z psem

Nie da się nauczyć psa chodzenia na smyczy w domu, dlatego nie obawiaj się pierwszego spaceru. Gdy Twój pupil przywykł już do obroży, zapnij do niej smycz i wyjdźcie razem na spacer. Jeśli jest to pierwsza taka przechadzka to:

• wybierz godziny, kiedy ruch na mieście jest mniejszy,
• unikaj ruchliwych ulic i przejść,
• kontroluj zachowanie psa, zwłaszcza gdy przechodzicie koło innych ludzi i psów,
• wybierz krótką trasę, stopniowo wydłużając czas spacerów.

Pierwszy spacer może być wyczerpujący fizycznie i emocjonalnie – dla Twojego psa i dla Ciebie. To normalne! Kolejne wyjścia  będą coraz przyjemniejsze.

Nauka chodzenia przy nodze

Nauka chodzenia przy nodze to kluczowy element szkolenia psa, który zapewnia bezpieczeństwo i komfort podczas spacerów. Proces ten wymaga cierpliwości i konsekwencji.

1. Wybór miejsca: Znajdź spokojne miejsce, gdzie nie będzie wielu rozpraszaczy. Początkowo może to być Twój ogród czy podwórko.
   
2. Komenda: Wybierz komendę, np. “przy nodze”, którą będziesz używać. Kiedy Twój pies jest obok Ciebie, mów tę komendę i nagradzaj go smakołykiem, kiedy posłucha.
   
3. Krok po kroku: Zacznij od kilku kroków, trzymając psa na krótkiej smyczy. Jeśli pies zostanie przy Twojej nodze, nagradzaj go. Jeśli zacznie ciągnąć lub odchodzić, zatrzymaj się i poczekaj, aż zwróci uwagę na Ciebie.
   
4. Pochwała i nagroda: Za każdym razem, gdy pies idzie poprawnie przy nodze, chwal go i oferuj smakołyki. Utrwalaj pozytywne zachowanie.
   
5. Cierpliwość: Nie spodziewaj się, że pies nauczy się chodzić przy nodze od razu. Potrzeba czasu i praktyki. Ważne jest, by być konsekwentnym i cierpliwym.
   

Pamiętaj, że każdy pies jest inny. Dla niektórych proces ten może trwać dłużej, dla innych krócej. Kluczem jest cierpliwość i pozytywne wzmocnienie.

Czy da się nauczyć psa chodzenia na luźnej smyczy?

Chodzenie na luźnej smyczy to umiejętność, która pozwoli twojemu pupilowi spacerować obok ciebie bez ciągnięcia i naciągania smyczy. Musisz się jednak do tego odpowiednio przygotować. Upewnij się, że posiadasz odpowiedni sprzęt. Szeroka, płaska smycz jest często bardziej komfortowa dla psa i właściciela. Dla wielu psów także szelki mogą być wygodniejsze niż obroża. Podobnie, jak przy pierwszym spacerze, zacznij trening w spokojnym środowisku. Stosuj metodę nagradzania i włącz technikę “zatrzymaj i zamarzaj”. Na czym polega? Gdy odczujesz napięcie smyczy, pies napnie smycz, pies będzie się szarpał, zatrzymaj się i poczekaj. Nie idź dalej, dopóki smycz nie stanie się luźna. Pies powinien szybko zrozumieć zależność. Gdy pies odwróci uwagę od tego, co go przyciągało, i spojrzy na Ciebie lub wróci do Ciebie, możesz kontynuować spacer.

Pies ciągnie na smyczy – czy da się coś z tym zrobić?

Poprzez ciągnięcie smyczy pies chce nadać kierunek spacerowi i udać się w interesującym o kierunku. Oczywiście chodzenie na smyczy bez ciągnięcia jest znacznie wygodniejsze dla właściciela, dlatego warto przeprowadzić trening chodzenia z psem. Idealnie jest, kiedy pies idzie przy nodze. Zrezygnuj raczej ze smyczy automatycznej, a postaw na linkę bez regulacji. Spróbuj zmienić kierunek, aby zdezorientować psa. Zatrzymaj się, gdy pies zaczyna ciągnąć. Wtedy pies czuje, że to Ty przewodzisz i musi się dostosować. Częsta aktywność = częste treningi, a więc i lepsze efekty w krótkim czasie.

Dlaczego tak ważne jest, aby pies chodził na smyczy?

Widok psa ze smyczą wpływa pozytywnie na poczucie bezpieczeństwa. Na smyczy możesz kontrolować swojego psa, co zapobiega sytuacjom, w których mógłby on wybiec na drogę przed samochodem lub wpaść w inną niebezpieczną sytuację lub zagrozić innym ludziom czy zwierzętom w miejscach publicznych. To właśnie dla zachowania publicznego porządku i przestrzegania społecznych zasad warto założyć psu smycz. Co ciekawe nauka psa i chodzenie z nim na spacery wpływają na wzmocnienie więzi z właścicielem. Wreszcie – czystość. Dzięki smyczy łatwiej jest kontrolować, gdzie pies załatwia swoje potrzeby, co pozwala na szybkie sprzątanie po nim.

Spacer z psem to nie tylko potrzeba fizjologiczna, ale także chwila relaksu dla obu stron. Dlatego warto zainwestować czas w nauczenie psa chodzenia na smyczy, zarówno u młodych psów, jak i u starszych.

Czym karmić psa, by zapewnić mu prawidłowy rozwój i zdrowie? Wybór odpowiedniej karmy dla psów, czy to suchej, czy mokrej, jest kluczowy dla każdego pupila. Karma dla psów nie tylko żywi, ale też dostarcza niezbędnych składników odżywczych. Dieta psa powinna być dostosowana do jego wielkości, rasy i wieku. Pies rasy dużych ma inne potrzeby niż szczeniak czy psi senior. Zawartość kwasów tłuszczowych, włókna pokarmowego i innych składników wpływa na sierść, przewód pokarmowy i ogólną kondycję czworonoga. Warto konsultować się z lekarzem weterynarii co do diety, szczególnie jeśli zastanawiamy się, czym karmić szczenię czy starszego pupila. Odpowiednie żywienie to podstawa dla zdrowego życia naszych czworonogów.

Żywienie psa – najważniejsze zasady

Żywienie naszych czworonożnych przyjaciół ma ogromne znaczenie dla ich zdrowia i samopoczucia. Najważniejsze jest, aby karmić pupila mądrze, wybierając dobrej jakości produkty i przestrzegając wielkości porcji oraz częstotliwości karmienia. Ponadto trzeba pamiętać, że dieta psa powinna zawierać składki potrzebne na danym etapie życia i rozwoju. Żywienie psa zależy m.in. od wieku i wielkości psa oraz stopnia jego aktywności.

Ile razy dziennie karmić psa?

Odpowiedź na to pytanie zależy od wielu czynników: wieku psa, jego rozmiaru oraz poziomu aktywności fizycznej. Jednak standardowo możemy przyjąć, że:

• szczenięta oraz psy rosnące należy karmić cztery razy dziennie,
• dorosłe psy zazwyczaj jedzą dwa razy dziennie.

Liczy się nie tylko częstotliwość, ale też zawartość posiłku. Pokarm powinien mieć odpowiednią objętość, aby zaspokajać apetyt pupila i dostarczać czworonogowi niezbędne składniki pokarmowe.

Od czego zależy sposób karmienia psa?

Podobnie jak w przypadku ludzi, dieta psa powinna zawierać wszystkie niezbędne składniki odżywcze i składniki mineralne. Sposób karmienia zależy od stanu fizjologicznego (np. psa dorosłego, suki po porodzie, starszego psa), rasy oraz poziomu aktywności fizycznej. Dlatego warto zasięgnąć konsultacji z lekarzem weterynarii. Jest to wskazane także wtedy, gdy podejrzewasz u psa alergię i chcesz dowiedzieć się, co powinno znaleźć się w psiej diecie lub masz inne pytania, np. o to, jak często karmić psa, co podawać psu do picia, jak duża powinna być dzienna porcja karmy itd.

Czym karmić dużego psa?

Dieta psów ras dużych i olbrzymich powinna być bogata w białko i tłuszcze, ale także zawierać odpowiednią ilość składników mineralnych i witamin, zwłaszcza w przypadku psów rosnących. Czym karmić dużego psa? Oprócz gotowej karmy dla psa, niezbędne składniki takie jak omega-3 i omega-6 są ważne dla zdrowia sierści i skóry. Można je dostarczać z pokarmem, a w razie potrzeby, jeśli w pożywieniu psa czegoś brakuje, włączyć suplementy i witaminy.

Czym karmić małego psa?

Małe rasy psów często mają specyficzne potrzeby żywieniowe. Czym karmić młodego psa? Małe psy wymagają wyższej zawartości kalorii w stosunku do swojej masy ciała niż psy większe. Zbilansowana dieta powinna zawierać wszystkie składniki pokarmowe w odpowiednich proporcjach. Do najważniejszych zaliczają się:

Jakie składniki powinien otrzymywać pies z pożywieniem?

• Białko: Wysoka zawartość białka z mięsa, takiego jak kurczak, wołowina czy jagnięcina. Białko wspomaga rozwój mięśni i utrzymanie dobrej kondycji fizycznej.
• Tłuszcze: Źródła dobrych tłuszczów, takie jak olej rybny lub olej lniany, dostarczają energii i wspierają zdrowie skóry i sierści.
• Węglowodany: Źródła węglowodanów, takie jak ryż, ziemniaki czy bataty, dostarczają energii.
• Witaminy i minerały: Ważne są dla ogólnego zdrowia, wsparcia funkcji immunologicznych i zapewnienia zdrowia kości i zębów.

To najważniejsze składniki dla psa – o czym należy pamiętać? Aby karma zawierała je w takiej ilości, jaka jest potrzebna na danym etapie życia czworonoga.

Jedzenie dla psa – jaka karma?

Gotowa karma dla psa to zazwyczaj najszybszy, ale też najlepszy wybór. Do wyboru masz niezliczoną ilość wariantów produktów. Jaka karma dla psa będzie najlepsza? 

Karma sucha

Sucha karma to wygodna, pyszna przekąska, którą łatwo przechować. Opiekunowie cenią ją ze względu na poręczne opakowanie, w jakim zazwyczaj się znajduje oraz łatwość podawania. Nie bez znaczenia jest to, że karma pomaga utrzymać czystość i higienę jamy ustnej, redukując osad i kamień nazębny.

Karma mokra

Mokra karma dla psa jest atrakcyjna smakowo dla wielu psów. Ma wyższą zawartość wody, co może być korzystne, zwłaszcza w przypadku psów, które mają problem z nawodnieniem organizmu. Ze względu na konsystencję można nią karmić szczeniaka, jak i starszego psa o słabszych zębach.

Przysmaczki dla psa – najważniejsze zasady

Wielu opiekunów psów nie wyobraża sobie tresury czy spacerów bez przysmaczków dla psa. To niewielki posiłek, który może nie zaspokoi apetytu, ale pomoże psu, którego swędzą dziąsła, będzie stanowił formę zabawki, zachęty, a dodatkowo dostarczy składników, jakich nie ma karma. 

Czy pies może jeść jedzenie gotowane w domu?

Oczywiście, pies może jeść jedzenie przygotowane w domu, pod warunkiem, że jest odpowiednio zbilansowane i dostosowane do jego potrzeb żywieniowych. Domowa dieta dla psa pozwala kontrolować składniki i unikać dodatków i konserwantów. Ważne jest jednak, aby całkowicie zrezygnować z produktów toksycznych dla psów, takich jak czekolada, winogrona czy cebula. Jeśli zdecydujesz się na karmienie domowym jedzeniem, warto konsultować się z weterynarzem lub specjalistą ds. żywienia, aby upewnić się, że tak przygotowany posiłek dostarcza wszystkich niezbędnych składników odżywczych.

Czym karmić psa po porodzie?

Suczka po porodzie jest osłabiona i wyczerpana, dlatego należy szczególnie zadbać o jej potrzeby żywieniowe. Czym karmić swojego pupila w połogu, aby przyspieszyć jej powrót do zdrowia i dać siły do wykarmienia potomstwa? Psia mama będzie potrzebować więcej kalorii. Wybierz karmę przeznaczoną dla karmiących suk lub szczeniąt, ponieważ są one bogatsze w kalorie i składniki odżywcze. Potrzebne będzie białko, tłuszcze oraz niekiedy dodatkowe nawodnienie i suplementy. 

Jakie znaczenie ma prawidłowe żywienie psa?

Prawidłowe żywienie psa jest kluczowe dla jego zdrowia, witalności i długowieczności. Każdy opiekun chce, aby jego pupilek był zdrowy i szczęśliwy, a podstawą do tego jest zbilansowana dieta psa – o czym należy pamiętać?

Żywienie wpływa na kondycję skóry, sierści, kości i zębów psa. Dieta bogata w niezbędne składniki odżywcze wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu pokarmowego, nerwowego czy krążenia. W zależności od wieku, rasy i aktywności fizycznej psa, jego potrzeby żywieniowe mogą się różnić. Największe są oczywiście w przypadku psów ras dużych, ale też suczek po porodzie. Niewłaściwie dobrane pożywienie może mieć negatywny wpływ na zdrowie psa, prowadząc do otyłości, alergii czy problemów z trawieniem.

Jak karmić czworonoga – w drodze do dobrego zdrowia

Dobór odpowiedniej karmy, czy to suchej, mokrej, czy przygotowanej w domu, powinien być przemyślany i dostosowany do indywidualnych potrzeb psa. W razie wątpliwości co do sposobu żywienia psa, najlepiej skonsultować się z weterynarzem. Właściwa dieta to inwestycja w zdrowe i pełne szczęścia oraz wigoru lata naszego czworonoga.

Mówi się, że koty mają dziewięć żyć. Cóż, nie da się tej tezy potwierdzić ani zaprzeczyć. Pewne jest to, że obecnie żyją dłużej niż kiedykolwiek indziej w dziejach świata. Co to oznacza w praktyce? I ile tak naprawdę żyją koty? Odpowiedź znajdziesz w tym artykule!

Ile żyją koty? Średnia długość życia

Średnia długość życia kotów domowych wynosi 12-18 lat. Te, które są odpowiednio zadbane (mamy tu na myśli odpowiednią dietę, styl życia i opiekę zdrowotną), z powodzeniem mogą dożyć nawet do 19.-20. roku życia, a wyjątki są w stanie dotrwać do 25-30 lat. Rekordzista, który nazywał się Creme Puff (pol. Kremowy Ptyś) dożył 38. roku życia. Biorąc pod uwagę wielkość tych zwierząt, żyją one zaskakująco długo. Związane jest to z tym, że z reguły małe ssaki żyją krócej. Z czym wiąże się tak długi wiek kotów? Głównie z postępem w kwestii żywienia oraz weterynarii, w tym również ze szczepionkami.

Które koty żyją najdłużej?

Większość kotów żyje dłużej psy. Warto zaznaczyć, że ze względu na bogatą pulę genetyczną, dachowce żyją dłużej niż koty rasowe. Niektóre rasy są jednak bardziej narażone na choroby niż inne. Z drugiej strony tego typu koty mogą liczyć na lepszą opiekę w przypadku choroby.

Ciekawostką jest również to, że dłużej żyją koty wykastrowane. Wynika to z tego, że kastracja zapobiega schorzeniom układu rozrodczego. Taki zabieg często sprawia, że kocie życie wydłuża się o połowę w przypadku samców i o jedną trzecią w przypadku samic. Takie koty rzadziej również wychodzą.

Warto zaznaczyć, że koty, które często spacerują bez właściciela, dożywają średnio jedynie 7-8 lat. Mogą się wówczas zarażać od innych zwierząt, jeść nieodpowiednie dla nich pożywienie czy ulegać wypadkom. Są też narażone na różne zanieczyszczenia, ataki ze strony innych zwierząt, niezbyt dobre warunki klimatyczne (np. mrozy), a do tego często pozostają nieleczone. Oczywiście również i koty domowe czasem ulegają wypadkom, lecz dzieje się to znacznie rzadziej niż w przypadku osobników wychodzących.

Które gatunki kotów żyją najdłużej?

Z pewnością koty syjamskie oraz rosyjskie niebieskie, które są w stanie wytrzymać 20 lat. Z kolei persy oraz koty brytyjskie żyją 18 lat.

Etapy życia kotów

Specjaliści wyróżniają 6 etapów życia kotów:

1. od urodzenia do 6. miesiąca życia – kocię,
2. od 6 miesięcy do 2 lat – junior,
3. od 3 do 6 lat – kot dorosły,
4. od 7 do 10 lat – kot dojrzały,
5. od 10 do 14 lat – kot senior,
6. od 15 lat – kot w podeszłym wieku.

W ciągu pierwszych 24 miesięcy koty rozwijają się najbardziej intensywnie.

Współczesne technologie mają coraz większy wpływ na nasze codzienne życie, a także na troskę o naszych czworonożnych przyjaciół. Chip dla psa to nie tylko trend, ale przede wszystkim narzędzie zwiększające bezpieczeństwo naszego pupila. Jak jednak przebiega proces chipowania i dlaczego warto się na niego zdecydować?

Dlaczego warto chipować psa?

Chipowanie polega na umieszczeniu pod skórą psa mikroskopijnego chipa z unikalnym numerem. Jeśli Twój pies zgubi się lub zostanie oddzielony od Ciebie z innego powodu, ten numer pomoże w jego szybkiej identyfikacji i powrocie do domu. 

Jak przebiega proces chipowania?

Proces chipowania, czyli implantowania mikrochipu pod skórę zwierzęcia, jest prosty, szybki i stosunkowo bezbolesny dla zwierzęcia.

1. Konsultacja z lekarzem weterynarii: Zanim zostanie przeprowadzony zabieg, lekarz weterynarii omówi z Tobą zalety i ewentualne ryzyko związane z chipowaniem.
2. Przygotowanie zwierzęcia: W większości przypadków nie ma potrzeby podawania środków znieczulających czy ogólnego znieczulenia. Chipowanie jest równie proste jak podawanie zastrzyku.
3. Umieszczenie chipa: Lekarz używa sterylnej igły do wprowadzenia mikrochipu pod skórę zwierzęcia, zazwyczaj w okolicach karku, między łopatkami. Cały proces trwa zaledwie kilka sekund.
4. Sprawdzenie chipa: Po implantacji, lekarz używa specjalnego czytnika, aby upewnić się, że mikrochip działa poprawnie i może zostać poprawnie odczytany.
5. Rejestracja danych: Po chipowaniu bardzo ważne jest, aby zarejestrować numer chipa w odpowiedniej bazie danych, wpisując dane zwierzęcia oraz właściciela. To pozwoli na szybkie zidentyfikowanie zwierzęcia w razie jego zgubienia.
6. Kontrola po chipowaniu: Chociaż rzadko występują powikłania po chipowaniu, warto obserwować miejsce implantacji przez kilka dni, aby upewnić się, że nie ma żadnych oznak infekcji czy podrażnienia.

Warto zaznaczyć, że mikrochip nie działa jak lokalizator GPS. Służy jedynie do identyfikacji zwierzęcia. Jeżeli ktoś znajdzie zgubione zwierzę i zabierze je do schroniska czy kliniki weterynaryjnej, tam można odczytać numer chipa i skontaktować się z właścicielem.

Proces rejestracji chipa

Po umieszczeniu chipa pod skórą psa ważnym krokiem jest jego rejestracja. Dzięki temu unikalny numer chipa zostanie przypisany do konkretnych danych właściciela w centralnej bazie danych.

1. Rejestracja chipa psa

Lekarz weterynarii, który umieści chip, dostarczy ci odpowiednie informacje lub formularz do rejestracji.

2. Jak zarejestrować chip psa? 

Po umieszczeniu chipa wystarczy wejść na odpowiednią stronę internetową lub wypełnić formularz, podając numer chipa oraz swoje dane kontaktowe.

3. Gdzie zarejestrować chip psa?

Istnieje wiele baz danych, do których możesz dodać informacje o chipie swojego psa. Twoja klinika weterynaryjna pomoże Ci wybrać najbardziej odpowiednią.

Jak dowiedzieć się, czy pies ma chip?

Jeśli nie jesteś pewien, czy Twój pies ma chip, możesz to sprawdzić u weterynarza. Za pomocą specjalnego czytnika weterynarz będzie w stanie szybko potwierdzić obecność chipa i odczytać zawarte na nim informacje.

Tanie akcesoria dla psów – co warto mieć?

Chipowanie to świetny krok w kierunku dbałości o bezpieczeństwo Twojego psa. Jednak warto pomyśleć także o innych akcesoriach. W sklepie Dogsy znajdziesz jakościowe i równocześnie tanie akcesoria dla psów, które pozwolą Ci jeszcze lepiej zadbać o bezpieczeństwo Twojego zwierzaka. Gruba smycz dla psa to świetne rozwiązanie dla większych ras, a szelki świetnie sprawdzą się dla tych bardziej energicznych czworonogów.

Dlaczego warto zachipować psa?

Chipowanie psa to inwestycja w jego bezpieczeństwo. Pamiętaj, by nie kończyć na samym chipowaniu – rejestracja chipa to klucz do skutecznego wykorzystania tej technologii. Dbaj o swojego pupila, a on odwdzięczy Ci się miłością i wiernością przez wiele lat.